-
(https://s3.eu-central-1.amazonaws.com/pressland-cms/cache/article_show_cover/yg/6046962-obraz-przedstawiajacy-palac-w-xix-wieku.jpeg)
Berlin leży we centralnej części Niemiec. Berlin znajduje się między płaskowyżami Barnim i Teltow. Przez miasto przepływają rzeki Sprewa i Hawela, a ponadto znajduję się wiele jezior. Berlin leży około 90 km od rzeki Odry.
(https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/Coat_of_arms_of_Berlin.svg/79px-Coat_of_arms_of_Berlin.svg.png)
Herb miasta
Największa długość miasta w kierunku wschodnio-zachodnim wynosi około 25 km, największa długość w kierunku północno-południowym wynosi około 18 km. Najwyższe wzniesienie ma wysokość 115,4 m n.p.m., natomiast najniższy punkt leży na wysokości 34 m n.p.m.
(https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Flag_of_Berlin.svg/100px-Flag_of_Berlin.svg.png)
Flaga
-
(https://images.fineartamerica.com/images/artworkimages/mediumlarge/1/map-of-berlin-1860-german-school.jpg)
Pierwsza wzmianka o mieście pochodzi z 1237 r. Berlin pełnił rolę historycznej stolicy Brandenburgii, Prus, Cesarstwa Niemieckiego. W Berlinie przebywa Cesarz z dworem, znajduje się Parlament, siedziba Rządu oraz inne ważne urzędy. W 1760 roku miasto zostało zajęte przez wojska rosyjskie.
(https://media.istockphoto.com/illustrations/berlin-map-of-city-germany-1896-illustration-id1184838455)
-
(https://zsl.gliwice.pl/wp-content/uploads//2020/02/brama-brandenburska-817x560.jpg)
Brama Brandenburska (niem. Brandenburger Tor) – zabytkowa budowla w Berlinie, zaprojektowana przez niemieckiego architekta Carla Gottharda Langhansa. Budowano ją w latach 1788–1791. Jest jednym z charakterystycznych punktów miasta.
Budowana po wojnie siedmioletniej, w czasach umacniania się Królestwa Prus. W 1793 roku została wzbogacona kwadrygą, którą powoziła naga wówczas Wiktoria, bogini zwycięstwa uwieńczona dębowymi liśćmi. Pomalowana na biało budowla została wtedy nazwana Bramą Pokoju.
(https://ipla.pluscdn.pl/dituel/cp/1b/1b7uh9zdbptuk5892eoqskm41fcq5e9q.jpg)
Brama Brandenburska ma wysokość 26 m, szerokość 65,5 m i głębokość na 11 m. Zbudowano ją w stylu wczesnoklasycystycznym z piaskowca łabskiego (który wydobywała berlińska firma kamieniarska Zeidler & Wimmel) i piaskowca z okolic Lwówka Śląskiego. Została ukształtowana na wzór propylei akropolu ateńskiego. W bramie jest pięć przejazdów, z których środkowy jest odrobinę szerszy od innych i dwie przybudówki. Po obu stronach Bramy znajduje się po sześć kolumn o wysokości 15. metrów w stylu doryckim z jońskim rowkowaniem. Bazy kolumn mają średnice 1,75 m. Attyka i filary dzielące przejazdy są pokryte reliefami, które przedstawiają m.in. czyny Herkulesa. W obu przybudówkach stoją wielkie posągi przedstawiające Marsa, chowającego miecz do pochwy i boginię Minerwę z lancą. Modele obu rzeźb zostały wykonane przez Johanna Gotfryda Schadowa w 1792 r. Mars został wykonany przez Carla Friedericha Wichmanna, a Minerwa – Johana Daniela Metzlera. Figury zostały zniszczone podczas II wojny światowej i zastąpiono je w latach 1951-1952 kopiami wykonanymi przez zespół rzeźbiarski Kranolda.
(https://static.m.lot.com/p/2434c0e03bbb252aj2db0iegfid1g00hca1/pl/pl/mobile-large.jpg)
Po obu stronach bramy od początku powstania budowli znajdowały się przybudówki dla straży i celników. Po zniesieniu berlińskiego muru cłowo-akcyzowego na przełomie lat 1867 i 1868, przybudówki zastąpiono kolumnadami. Wykonał je uczeń szkoły schinkelowskiej Heinrich Strack w 1868. Nowe kolumnady komponowały się o wiele lepiej z bramą.
Zwieńczeniem Bramy jest miedziana rzeźba o wysokości 5. metrów, którą także wykonał Schadow. Przedstawia uskrzydloną boginię zwycięstwa Wiktorię, która kieruje kwadrygę do miasta.
(https://i.imgur.com/RUdX73w_d.webp?maxwidth=640&shape=thumb&fidelity=medium)
-
(https://live.staticflickr.com/4440/37174404735_6411a70e2e_b.jpg)
Zamek Królewski w Berlinie (niem. Berliner Stadtschloss) – królewski pałac w centrum Berlina, na wyspie na Sprewie w dzielnicy Mitte.
(https://fotos.web.sapo.io/i/B73022905/15667843_zZP7b.jpeg)
Po utworzeniu w 1701 roku Królestwa Prusa zamek berliński, zwany Pałacem Berlińskim lub Pałacem Miejskim w Berlinie, stał się rezydencją pruskich królów. . Na przestrzeni lat był wielokrotnie przebudowywany. Ostateczny barokowy kształt nadał budowli na przełomie XVII i XVIII wieku Andreas Schlueter. W 1845 roku zakończono budowę zamkowej kopuły i tym samym uzyskał on ostateczny kształt.
(https://media-cdn.sygictraveldata.com/media/800x600/612664395a40232133447d33247d383338323337343938)
Trzy lata później, w czasie Wiosny Ludów, przed zamkiem odbywały się burzliwe demonstracje, które zakończyły się rozlewem krwi. Od 1871 roku zamek jest siedzibą cesarzy niemieckich.
(http://arch.historiaimedia.org/wp-content/uploads/2011/10/6nb32.jpg)
https://www.youtube.com/watch?v=vzBHO4vT6Aw
-
(https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3d/Reichstag-1870.jpg/1280px-Reichstag-1870.jpg)
Gmach parlamentu Rzeszy w Berlinie (niem. Reichstagsgebäude i, potocznie Reichstag)
Neorenesansowy budynek został zbudowany w latach 1884–1894 według projektu Paula Wallota. Jest siedzibą parlamentu II Rzeszy Niemieckiej.
(https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/b/be/Bundesarchiv_Bild_147-0978%2C_Reichstag%2C_Plenarsitzungssaal.jpg)
Sala obrad
Budynek Reichstagu był zaprojektowany, by spełniać funkcje parlamentu. W centralnej części gmachu znajdowała się sala plenarna dla 397 parlamentarzystów.Poza salami obrad dla Reichstagu, w gmachu urządzono czytelnię, liczne sale rozmów, salę wypoczynkową, garderoby, przebieralnie. Budynek mieścił również bibliotekę zawierającą ponad 320 tysięcy woluminów. Archiwum Reichstagu wkrótce liczyło około miliona pism, które przesyłano do czytelni przy pomocy systemu wind pneumatycznych. Ponadto budynek posiadał własną elektrownię, która zapewniała stały dopływ prądu, system regulacji ogrzewania, elektryczną wentylację, okna o podwójnych szybach, sieć telefoniczną, toalety.
(https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Reichstag-1894.jpg/1280px-Reichstag-1894.jpg)
Jedynym mankamentem okazał się brak wystarczającej liczby gabinetów do pracy dla parlamentarzystów. Na tle innych europejskich parlamentów, nowy Reichstag o powierzchni 138×96 m, był relatywnie mały. Kolejne przebudowy nie przyczyniły się do rozwiązania tego problemu.
(https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e2/Reichstag_Sitzungssaal_1903a.jpg/1024px-Reichstag_Sitzungssaal_1903a.jpg)
Większość pomieszczeń była wyłożona drewnianą boazerią, przeważało drewno dębowe, sosnowe oraz gatunki orientalne. Za drewnem przemawiały względy akustyczne oraz stylistyczne. Wallot zaprojektował wnętrza oraz wyposażenie w stylu niemieckiego renesansu z XVI–XVII w. Drewniane boazerie oraz drewniane dekoracje (rozety nad drzwiami, obeliski, poskręcane kolumny, girlandy oraz figury alegoryczne) należały do koniecznych detali reprezentacyjnych budowli państwowych doby renesansu. Tego typu zdobnictwo uważane było za typowe niemieckie i w zamyśle architekta miało kontrastować z bardziej międzynarodowym stylem neorenesansowym charakteryzującym architekturę zewnętrzną.
(https://www.tanie-loty.com.pl/images/stories/reichstag.jpg)
-
(https://i.imgur.com/Oo1aSHk_d.webp?maxwidth=640&shape=thumb&fidelity=medium)
Katedra w Berlinie (niem. Berliner Dom; nazwa oficjalna: Oberpfarr- und Domkirche zu Berlin)
– ewangelicka katedra, znajdująca się w Berlinie, na Wyspie Muzeów.
(https://d1bvpoagx8hqbg.cloudfront.net/originals/berliner-dom-086e76fbb1b51b761c42132e59cccf4b.jpg)
Została zbudowana w latach 1894-1905 według projektu architekta Juliusa Carla Raschdorffa w eklektycznym połączeniu form nawiązujących do renesansu i do baroku. W miejscu, gdzie dziś stoi ewangelicka katedra znajdowała się wcześniej mniejsza katedra w stylu barokowym.
(https://bi.im-g.pl/im/0/10190/z10190470IH,Katedra-Berlinska.jpg)
Świątynia ma 1500 miejsc i jest jedną z największych w Berlinie. To właśnie tutaj odbywają się najczęściej ekumeniczne nabożeństwa z okazji świąt państwowych lub w ważnych dla narodu momentach.
[ing]https://img.pixers.pics/pho_wat(s3:700/FO/56/99/87/28/700_FO56998728_12f414bf22150b5d4d33217fc695094b.jpg,700,647,cms:2018/10/5bd1b6b8d04b8_220x50-watermark.png,over,480,597,jpg)/plakaty-berlin-katedra-w-berlinie-niemcy.jpg.jpg[/img]
W katedrze znajduje się Krypta Hohenzollernów, w której są pochowani członkowie rodu cesarskiego.
(https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/10/Berliner_Dom_-_Hohenzollern_Crypt.JPG/1280px-Berliner_Dom_-_Hohenzollern_Crypt.JPG)
-
(https://assets.deutschlandfunk.de/FILE_e62205520e65537651dcff8389f2822c/1280x720.jpg?t=1635241771141)
Teatr Królewski (niem. Königliches Schauspielhaus)
klasycystyczny budynek teatralny, znajdujący się w Berlinie, w dzielnicy Mitte. Został zbudowany według projektu architekta Karla Friedricha Schinkla w latach 1818–1821. W 1821 roku otwarto tu Königliches Schauspielhaus. W latach 1883-1884 ze względów ekonomicznych pokrytą tynkiem fasadę budynku oblicowano piaskowcem.
(https://i.imgur.com/6t7KIHF_d.webp?maxwidth=640&shape=thumb&fidelity=medium)
Budynek jest podzielony na trzy części: środkową ze sceną, widownią i foyer, lewe skrzydło z salą koncertową i balową oraz trzypiętrowe prawe skrzydło z pomieszczeniami zaplecza teatralnego, biurami administracji i salą prób[. Widownia pomieścić mogła 1600 widzów i została zaprojektowana w myśl propozycji Schinkla, Gilly'ego i Langhansa z 1813 roku półkolistego teatru antycznego, by zapewnić optymalną widoczność i akustykę Budynek może pomieścić od 1507 do 1677 widzów w zależności od wielkości sceny
(http://www.theaterverzeichnis.de/images/postkarten/berlin001.jpg)
-
(https://i.imgur.com/OD0K8Nw_d.webp?maxwidth=640&shape=thumb&fidelity=medium)
Królewska Biblioteka (niem : Königliche Bibliothek)
– barokowy budynek, znajdujący się w Berlinie, w dzielnicy Mitte, przy placu Bebelplatz. Powstał w latach 1775–1780 jako pierwszy w mieście samoistny budynek biblioteczny w celu ulokowania Królewskich Zbiorów Książek. Po przeniesieniu biblioteki do nowej siedziby w 1914 roku gmach zaczął użytkować Uniwersytet Humboldtów. Obecnie mieści się w nim Wydział Nauk Prawnych tego uniwersytetu.
(https://i.imgur.com/uR0rc7g_d.webp?maxwidth=640&shape=thumb&fidelity=medium)
Budynek został zbudowany w stylu barokowym w latach 1775–1780 pod kierownictwem mistrza budowlanego Georga Friedricha Boumanna. Po oddaniu do użytku gmach, będący pierwszym samoistnym budynkiem bibliotecznym w Berlinie, stał się siedzibą założonych w 1661 roku Królewskich Zbiorów Książek, które udostępniono wszystkim mieszkańcom Berlina. Dotychczas zbiory mieściły się w skrzydle aptecznym zamku berlińskiego i były dostępne tylko dla zarejestrowanych gości. W 1840 roku przeprowadzono przebudowę gmachu, w wyniku której zyskał on cztery kondygnacje w całości przeznaczone do celów bibliotecznych. Kolejne lata to dla biblioteki rozwój w jedną z najważniejszych tego typu instytucji w krajach niemieckojęzycznych.
(https://i.imgur.com/9I2FqtY_d.webp?maxwidth=640&shape=thumb&fidelity=medium)
-
(http://media.getty.edu/museum/images/web/enlarge/07120801.jpg)
Pałac Nastepcy Tronu (niem. : Kronprinzenpalais
klasycystyczny pałac, znajdujący się w Berlinie, w dzielnicy Mitte, przy alei Unter den Linden. Powstał w latach 1663–1669 jako rezydencja dworskiego urzędnika, później służył jako miejsce zamieszkania członków rodziny Hohenzollernów, spośród których kilku było królami Prus i cesarzami niemieckimi. W tym czasie pałac poddano dwóm przebudowom
(https://i.imgur.com/qEAXtGs_d.webp?maxwidth=640&shape=thumb&fidelity=medium)
-
(https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/23/AlteNationalgalerie_1a.jpg/440px-AlteNationalgalerie_1a.jpg)
Stara Galeria Narodowa (niem. Alte Nationalgalerie)
(https://i.imgur.com/YmLLcl7_d.webp?maxwidth=640&shape=thumb&fidelity=medium)
Budowę klasycystycznego budynku muzeum rozpoczęto w 1861 roku według projektu Friedricha Augusta Stülera. Po śmierci Stülera nadzór nad realizacją projektu, ostatecznie ukończoną w 1876 roku przejął Johann Heinrich Strack. Gmach w swych formach przypomina świątynię w porządku korynckim, którą z tyłu zamyka półokrąg. W przedniej części budowli znajdują się mające reprezentacyjny charakter schody zwieńczone konnym posągiem pruskiego króla Fryderyka Wilhelma IV autorstwa Alexandra Calandrellego, a także zawierający osiem kolumn portyk. Wnętrze tympanonu tego portyku wypełnia relief zatytułowany Germania als Beschützerin der Künste (pol. „Germania jako obrończyni sztuki”), zaś na jego szczycie są umieszczone rzeźby trzech kobiecych personifikacji malarstwa, rzeźbiarstwa i architektury. Tylna ściana portyku jest z kolei ozdobiona fryzem pokazującym historię rozwoju sztuki niemieckiej - od czasów Karola Wielkiego do Wilhelma von Kaulbacha. Boki budynku zdobią półkolumny, pomiędzy którymi są umieszczone płyty z nazwiskami niemieckich artystów.
(https://siciarz.net/media/photos/2013/05/26/IMG_4093.jpg)
-
Piękne zabytki.
-
Cesarz wraz z rodziną przejechał odkrytym powozem po ulicach Berlina.
Członkowie rodu podziwiali miasto i zapisywali co by chcieli zwiedzić.