Na ziemie jeszcze nieznanego Kamerunu przybyło kilku tajnych wysłanników z Cesarstwa Niemieckiego. Przypłynęli oni wraz z statkiem do Togolandu, po czym drogą lądową weszli na ziemie niezajęte przez nikogo. Tubylcy przyglądali się białym badaczom z daleka. Jednak niemieccy geologowie, przyrodnicy, geografowie, architekci, badacze oraz inni im towarzyszący wyczuwali ich obecność. Po jakimś czasie doszło nawet do kilku "bliższych spotkań". Pomimo tego nie udało się nawiązać jednak kontaktu, głównie przez barierę językową oraz różnice kulturowe i rasowe. Po kilku tygodniach znaleźli się jednak śmiałkowie, którzy odważyli się udać na wioski tubylców. Po kilku dniach, tygodniach nauczyli się kilku zwrotów, słów oraz zwyczajów. Skrzętnie to wszystko zapisali w dziennikach. Notatki oraz ich kopie wysłano z delegacją do Togolandu, skąd następnie popłynęli oni do Niemiec, aby zdać raport swym wysłannikom.
(https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2e/Map_of_Africa_from_Encyclopaedia_Britannica_1890.jpg/448px-Map_of_Africa_from_Encyclopaedia_Britannica_1890.jpg)
Statek nieubłagalnie zbliżał się coraz bardziej do Afryki. Dwudziestokilkudniowa podróż właśnie dobiegała końca. Na pokładzie korwety panowała nerwowa atmosfera. Kiedy ląd widziano już gołym okiem całkiem wyraźnie, rozpoczęto przygotowania do zejścia z okrętu. Wydawano rozkazy, prowiant oraz broń. Głównodowodzący wyprawą Gustav Nachtigal nakazał jednak aby wszyscy zaczekali i odpoczęli jeden dzień. Pod wieczór wysłano w niebo z pomocą rakiet czerwone znaki. nie doczekawszy do rana żadnej odpowiedzi ani znaku życia ze strony lądu podjęto decyzję o zejściu na ląd. Opuszczono szalupy z ludźmi i towarem. Kiedy już wszyscy znaleźli się bezpiecznie na lądzie zaczęło się przegrupowywanie i organizacja. Wyprawa miała kilka celów. Oficjalnymi było odnalezienie uczestników pierwszej wyprawy prowadzonej przez niemieckiego badacza Afryki, szanowanego odkrywcę i przyrodnika a także propagandystę kolonialnego Eugena Zintgraffa, oraz niemieckich oficerów Richarda Kunda, Hansa Tappenbecka i Curta Morgena. Nieoficjalne cele tej badawczo zbrojnej ekspedycji znał jedynie Gustav Nachtigal, który miał je zachować dla siebie do pewnego czasu.
(https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a7/SMS_OLGA_bei_der_Beschie%C3%9Fung_von_Hickorytown_%28Duala%29%2C_Kamerun%2C_Dezember_1884.jpg/800px-SMS_OLGA_bei_der_Beschie%C3%9Fung_von_Hickorytown_%28Duala%29%2C_Kamerun%2C_Dezember_1884.jpg)